ตัวชี้วัดระหว่างทาง
ศ 3.1 ม.4-6/1 มีทักษะในการแสดงนาฏศิลป์ไทยหลากหลายรูปแบบ
ศ 3.1 ม.4-6/8 วิเคราะห์ท่าทางและการเคลื่อนไหวของผู้คนในชีวิตประจำวัน และนำมาประยุกต์ใช้ในการแสดง
หน่วยการเรียนรู้ที่ 10
👤 มีผู้เรียนแล้ว 2 คน
อาจารย์ผู้สอนหน่วยการเรียนรู้ที่ 10
ธีรศักดิ์ คชสาร
อ.ผุสวัฒน์ ทองสร้อยมาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด
DANCEDL · หน่วยการเรียนรู้ที่ 10
การฝึกหัดโขนเบื้องต้น
เนื้อหาในหน่วยการเรียนรู้
บทที่ 10.1 ตัวละครในการแสดงโขน
บทที่ 10.2 การฝึกหัดโขนเบื้องต้น
บทที่ 10.3 ท่าพื้นฐานในการฝึกโขน
บทที่ 10.4 ภาษาท่านาฏศิลป์การแสดงโขน ตัวพระ ตัวนาง ตัวยักษ์ และตัวลิง
มาตรฐานการเรียนรู้
มาตรฐาน ศ 3.1 เข้าใจและแสดงออกทางนาฏศิลป์อย่างสร้างสรรค์ วิเคราะห์ วิพากษ์วิจารณ์คุณค่านาฏศิลป์ ถ่ายทอดความรู้สึก ความคิดอย่างอิสระ ชื่นชม และประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน
มาตรฐาน ศ 3.2 เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างนาฏศิลป์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม เห็นคุณค่าของนาฏศิลป์ที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น ภูมิปัญญาไทยและสากล
ตัวชี้วัดปลายทาง
ศ 3.1 ม.4-6/5 วิเคราะห์แก่นของการแสดงนาฏศิลป์และการละครที่ต้องการสื่อความหมายในการแสดง
สาระการเรียนรู้
การคัดเลือกผู้แสดงให้เหมาะสมกับลักษณะของตัวละคร ได้แก่ ตัวพระ ตัวนาง ตัวยักษ์ และตัวลิง ซึ่งแต่ละประเภทมีบุคลิกภาพ รูปร่าง และลีลาการเคลื่อนไหวที่แตกต่างกัน
ฝึกปฏิบัติท่าพื้นฐานสำคัญของโขน เช่น การตบเข่า การถองสะเอว การเต้นเสา การถีบเหลี่ยม การฉีกขา และการหกคะเมน เพื่อพัฒนาความแข็งแรง ความยืดหยุ่น การทรงตัว การรับรู้จังหวะ และการควบคุมร่างกายให้สอดคล้องกับลักษณะการแสดงของตัวละคร
ฝึกปฏิบัตินาฏยศัพท์และภาษาท่านาฏศิลป์ของตัวละครประเภทต่าง ๆ เพื่อสื่อความหมายและถ่ายทอดอิริยาบถในการแสดงให้สัมพันธ์กับบทบาท ความคิด และจินตนาการในการแสดงโขน
จุดประสงค์การเรียนรู้
- อธิบายความหมายและความสำคัญของการฝึกหัดโขนเบื้องต้นได้
- อธิบายหลักการคัดเลือกผู้แสดงโขนตามประเภทตัวละครได้
- อธิบายและจำแนกลักษณะประเภทของตัวละครโขน ได้แก่ ตัวพระ ตัวนาง ตัวยักษ์ และตัวลิงได้
- อธิบายความสำคัญของการฝึกท่าพื้นฐานในการแสดงโขนได้
- ปฏิบัติท่าพื้นฐานในการฝึกหัดโขนได้
- ปฏิบัตินาฏยศัพท์และภาษาท่าพื้นฐานของตัวพระ ตัวนาง ตัวยักษ์ และตัวลิงได้
- ประยุกต์ใช้ภาษาท่าในการสื่อความหมายตามบทบาทของตัวละครโขนได้
- เห็นคุณค่าและความสำคัญของการฝึกหัดโขนในฐานะพื้นฐานของการแสดงโขน
ตารางความสอดคล้องมาตรฐาน ตัวชี้วัด และจุดประสงค์การเรียนรู้
| มาตรฐาน | ตัวชี้วัด | ด้านการเรียนรู้ | จุดประสงค์การเรียนรู้ |
|---|---|---|---|
| ศ 3.1 | ระหว่างทาง: ศ 3.1 ม.4-6/1 มีทักษะในการแสดงนาฏศิลป์ไทยหลากหลายรูปแบบ | K (ความรู้) P (การปฏิบัติ) | K1. ความหมายและความสำคัญของการฝึกหัดโขน K2. หลักการคัดเลือกผู้แสดง K3. จำแนกประเภทตัวละครโขน P5. ปฏิบัติท่าพื้นฐาน P6. ปฏิบัตินาฏยศัพท์และภาษาท่า |
| ศ 3.1 | ระหว่างทาง: ศ 3.1 ม.4-6/8 วิเคราะห์ท่าทางและการเคลื่อนไหว และนำมาประยุกต์ใช้ในการแสดง | K (ความรู้) P (การปฏิบัติ) | K4. ความสำคัญของการฝึกท่าพื้นฐาน P5. ปฏิบัติท่าพื้นฐาน P6. ปฏิบัตินาฏยศัพท์และภาษาท่า |
| ศ 3.1 | ปลายทาง: ศ 3.1 ม.4-6/5 วิเคราะห์แก่นของการแสดงที่ต้องการสื่อความหมาย | P (การประยุกต์ใช้) A (เจตคติ) | P7. ประยุกต์ใช้ภาษาท่าตามบทบาทของตัวละคร A8. เห็นคุณค่าและความสำคัญของการฝึกหัดโขน |
สมรรถนะของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21
1. ด้านความคิดสร้างสรรค์
2. ความสามารถในการคิด
3. ความสามารถในการใช้เทคโนโลยี
4. ทักษะด้านการสื่อสาร