เนื้อหาในหน่วยการเรียนรู้

• บทที่ 11.1 ประเภทละครไทย[cite: 21]
• บทที่ 11.2 องค์ประกอบของละครไทย[cite: 21]
• บทที่ 11.3 ละครชาตรี[cite: 21]
• บทที่ 11.4 ละครนอก[cite: 21]
• บทที่ 11.5 ละครใน[cite: 21]

มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐาน ศ 3.1 เข้าใจและแสดงออกทางนาฏศิลป์อย่างสร้างสรรค์ วิเคราะห์ วิพากษ์วิจารณ์ คุณค่านาฏศิลป์ ถ่ายทอดความรู้สึก ความคิดอย่างอิสระ ชื่นชม และประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน[cite: 22]

มาตรฐาน ศ 3.2 เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างนาฏศิลป์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม เห็นคุณค่าของนาฏศิลป์ ที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น ภูมิปัญญาไทยและสากล[cite: 22]

ตัวชี้วัด

• ตัวชี้วัดระหว่างทาง: ศ 3.1 ม.4-6/1 มีทักษะในการแสดงนาฏศิลป์ไทยหลากหลายรูปแบบ[cite: 22], ศ 3.2 ม.4-6/2 อภิปรายบทบาทของบุคคลสำคัญในวงการนาฏศิลป์และการละครของประเทศไทยในยุคสมัยต่าง ๆ[cite: 22]
• ตัวชี้วัดปลายทาง: ศ 3.1 ม.4-6/5 วิเคราะห์แก่นของการแสดงนาฏศิลป์และการละครที่ต้องการสื่อความหมายในการแสดง[cite: 22], ศ 3.1 ม.4-6/6 บรรยาย และวิเคราะห์ อิทธิพลของเครื่องแต่งกาย แสง สี เสียง ฉากอุปกรณ์ และสถานที่ที่มีผลต่อการแสดง[cite: 22], ศ 3.2 ม.4-6/3 บรรยายวิวัฒนาการของนาฏศิลป์และการละครไทย ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน[cite: 22], ศ 3.2 ม.4-6/4 นำเสนอแนวคิดในการอนุรักษ์ นาฏศิลป์ไทย[cite: 22]

สาระการเรียนรู้

การละครไทยเป็นศิลปะการแสดงที่ผูกเรื่องราวให้ดำเนินไปอย่างเป็นลำดับผ่านการผสมผสานองค์ประกอบสำคัญหลายด้าน ได้แก่ บทละคร ผู้แสดง ลีลาท่ารำ ดนตรี การขับร้อง การเจรจา เครื่องแต่งกาย การแต่งหน้า และอุปกรณ์ประกอบการแสดง เพื่อถ่ายทอดเนื้อหา อารมณ์ และแนวคิดไปสู่ผู้ชมอย่างสมบูรณ์ ละครไทยมีพัฒนาการสืบเนื่องมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา และได้รับการปรับปรุงรูปแบบอย่างต่อเนื่องตามบริบททางสังคมและวัฒนธรรม จนเกิดเป็นรูปแบบการแสดงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของไทย สำหรับละครรำซึ่งถือเป็นรากฐานสำคัญของการละครไทย สามารถแบ่งออกเป็นละครรำแบบมาตรฐานดั้งเดิม ได้แก่ ละครชาตรี ละครนอก และละครใน[cite: 22]

จุดประสงค์การเรียนรู้

1. อธิบาย ประวัติความเป็นมาและวิวัฒนาการของละครไทยตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันได้[cite: 22]
2. ระบุลักษณะและรูปแบบการแสดงของละครชาตรี ละครนอก และละครในได้[cite: 22]
3. เปรียบเทียบรูปแบบการแสดงและองค์ประกอบของละครชาตรี ละครนอก และได้[cite: 22]
4. วิเคราะห์องค์ประกอบการแสดงของละครชาตรี ละครนอก และละครในได้[cite: 22]
5. อภิปรายบทบาทและคุณูปการของบุคคลสำคัญในวงการนาฏศิลป์และการละครไทยที่มีส่วนในการอนุรักษ์และพัฒนาละครไทยได้[cite: 23]
6. วิเคราะห์แนวคิดและสาระที่สะท้อนผ่านการแสดงละครไทยแบบดั้งเดิมได้[cite: 23]
7. เห็นคุณค่าและตระหนักถึงความสำคัญของละครไทยในฐานะมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ[cite: 23]

สมรรถนะในศตวรรษที่ 21

• 1. ด้านความคิดสร้างสรรค์[cite: 24]
• 2. ความสามารถในการคิด[cite: 24]
• 3. ความสามารถในการใช้เทคโนโลยี[cite: 24]
• 4. ทักษะด้านการสื่อสาร[cite: 24]