เนื้อหาในหน่วยการเรียนรู้

• บทที่ 12.1 ลักษณะสำคัญของละครแบบปรับปรุง[cite: 25]
• บทที่ 12.2 ละครดึกดำบรรพ์[cite: 25]
• บทที่ 12.3 ละครพันทาง[cite: 25]
• บทที่ 12.4 ละครเสภา[cite: 25]
• บทที่ 12.5 ละครร้อง[cite: 25]
• บทที่ 12.6 ละครพูด[cite: 25]

มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐาน ศ 3.1 เข้าใจและแสดงออกทางนาฏศิลป์อย่างสร้างสรรค์ วิเคราะห์ วิพากษ์ วิจารณ์ คุณค่านาฏศิลป์ ถ่ายทอดความรู้สึก ความคิดอย่างอิสระ ชื่นชม และประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน[cite: 26]

มาตรฐาน ศ 3.2 เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างนาฏศิลป์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม เห็นคุณค่าของนาฏศิลป์ ที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น ภูมิปัญญาไทยและสากล[cite: 26]

ตัวชี้วัด

• ตัวชี้วัดระหว่างทาง: ศ 3.1 ม.4-6/1 มีทักษะในการแสดงนาฏศิลป์ไทยหลากหลายรูปแบบ[cite: 26], ศ 3.2 ม.4-6/2 อภิปรายบทบาทของบุคคลสำคัญในวงการนาฏศิลป์และการละครของประเทศไทยในยุคสมัยต่าง ๆ[cite: 26]
• ตัวชี้วัดปลายทาง: ศ 3.1 ม.4-6/5 วิเคราะห์แก่นของการแสดงนาฏศิลป์และการละครที่ต้องการสื่อความหมายในการแสดง[cite: 26], ศ 3.1 ม.4-6/6 บรรยาย และวิเคราะห์ อิทธิพลของเครื่องแต่งกาย แสง สี เสียง ฉาก อุปกรณ์ และสถานที่ที่มีผลต่อการแสดง[cite: 26], ศ 3.2 ม.4-6/3 บรรยายวิวัฒนาการของนาฏศิลป์และการละครไทย ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน[cite: 26], ศ 3.2 ม.4-6/4 นำเสนอแนวคิดในการอนุรักษ์ นาฏศิลป์ไทย[cite: 26]

สาระการเรียนรู้

ละครไทยแบบปรับปรุงเป็นรูปแบบการแสดงนาฏศิลป์ไทยที่พัฒนาต่อยอดมาจากละครรำแบบดั้งเดิมของไทย โดยละครแบบปรับปรุงเกิดขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ เป็นช่วงที่ประเทศไทยได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมจากชาติต่าง ๆ ได้แก่ ละครดึกดำบรรพ์ ละครพันทาง ละครเสภา ละครร้อง และละครพูด ลักษณะเด่นของละครไทยแบบปรับปรุง คือ การผสมผสานศิลปะการแสดง การขับร้อง และการเจรจาเข้ากับเทคนิคการแสดงสมัยใหม่ มีการสร้างฉากและอุปกรณ์ประกอบการแสดงให้สอดคล้องกับเนื้อเรื่อง เน้นความสมจริงของตัวละครและเหตุการณ์ ส่งผลให้รูปแบบการแสดงมีความกระชับ สมจริง และน่าสนใจมากยิ่งขึ้น สะท้อนให้เห็นถึงการเปิดรับอิทธิพล ทางวัฒนธรรมจากต่างประเทศมาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับบริบทของการละครในสังคมไทย[cite: 26]

จุดประสงค์การเรียนรู้

1. อธิบายวิวัฒนาการและปัจจัยที่ส่งผลต่อการเกิดละครไทยแบบปรับปรุงได้[cite: 26]
2. อธิบายลักษณะของละครไทยแบบปรับปรุงแต่ละชนิดได้[cite: 26]
3. จำแนกกลุ่มประเภทของละครไทยแบบปรับปรุง[cite: 26]
4. วิเคราะห์แก่นและแนวคิดที่ปรากฏในการแสดงละครไทยแบบปรับปรุงได้[cite: 27]
5. อภิปรายบทบาทของบุคคลสำคัญที่มีส่วนพัฒนาละครไทยแบบปรับปรุงได้[cite: 27]
6. วิเคราะห์องค์ประกอบการแสดงละครไทยแบบปรับปรุงได้[cite: 27]
7. เห็นคุณค่าและตระหนักถึงความสำคัญของละครไทยในฐานะมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ[cite: 27]

สมรรถนะในศตวรรษที่ 21

• 1. ด้านความคิดสร้างสรรค์[cite: 28]
• 2. ความสามารถในการคิด[cite: 28]
• 3. ความสามารถในการใช้เทคโนโลยี[cite: 28]
• 4. ทักษะด้านการสื่อสาร[cite: 28]