เนื้อหาในหน่วยการเรียนรู้

• บทที่ 15.1 ความหมาย ความสำคัญ และพัฒนาการของละครตะวันตก[cite: 37]
• บทที่ 15.2 องค์ประกอบพื้นฐานของละครตะวันตก[cite: 37]
• บทที่ 15.3 ละครโศกนาฏกรรม[cite: 37]
• บทที่ 15.4 ละครสุขนาฏกรรม[cite: 37]
• บทที่ 15.5 ละครแนวเหมือนจริง[cite: 37]
• บทที่ 15.6 ละครแนวไม่เหมือนจริง[cite: 37]
• บทที่ 15.7 การสร้างสรรค์ละครสั้น[cite: 37]
• บทที่ 15.8 ละครตะวันตกกับสังคมร่วมสมัย[cite: 37]

มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

มาตรฐาน ศ 3.1 เข้าใจและแสดงออกทางนาฏศิลป์อย่างสร้างสรรค์ วิเคราะห์ วิพากษ์วิจารณ์ คุณค่านาฏศิลป์ ถ่ายทอดความรู้สึก ความคิดอย่างอิสระ ชื่นชม และประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน[cite: 38]

มาตรฐาน ศ 3.2 เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างนาฏศิลป์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม เห็นคุณค่าของนาฏศิลป์ ที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น ภูมิปัญญาไทยและสากล[cite: 38]

ตัวชี้วัด

• ตัวชี้วัดระหว่างทาง: ศ 3.1 ม.4-6/2 สร้างสรรค์ละครสั้นในรูปแบบที่ชื่นชอบ[cite: 38], ศ 3.2 ม.4-6/2 อภิปรายบทบาทของบุคคลสำคัญในวงการนาฏศิลป์และการละครของประเทศไทยในยุคสมัยต่าง ๆ[cite: 38]
• ตัวชี้วัดปลายทาง: ศ 3.1 ม.4-6/5 วิเคราะห์แก่นของการแสดงนาฏศิลป์และการละครที่ต้องการสื่อความหมายในการแสดง[cite: 38], ศ 3.1 ม.4-6/6 บรรยายและวิเคราะห์อิทธิพลของเครื่องแต่งกาย แสง สี เสียง ฉาก อุปกรณ์ และสถานที่ที่มีผลต่อการแสดง[cite: 38]

สาระการเรียนรู้

ละครตะวันตกความหมาย ความสำคัญ และพัฒนาการของละครตะวันตก (Western Theatre) ตั้งแต่ยุคกรีกโบราณ ยุคโรมัน ยุคกลาง ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา จนถึงละครสมัยใหม่และละครร่วมสมัย ศึกษาบทบาทของบุคคลสำคัญที่มีอิทธิพลต่อพัฒนาการของการละครโลก ตลอดจนเรียนรู้ความสัมพันธ์ระหว่างการละครกับสังคม วัฒนธรรม และวิถีชีวิตของมนุษย์ในแต่ละยุคสมัย[cite: 38]

รูปแบบสำคัญของละครตะวันตก ได้แก่ ละครโศกนาฏกรรม (Tragedy) ละครสุขนาฏกรรม (Comedy) ละครแนวเหมือนจริง (Realism) และละครแนวไม่เหมือนจริง (Non-Realistic Theatre) วิเคราะห์ลักษณะเด่น แนวคิด โครงสร้าง และคุณค่าที่ปรากฏในผลงานการละครแต่ละประเภท การสร้างตัวละคร การดำเนินเรื่อง ความขัดแย้ง และสาระสำคัญที่ผู้สร้างสรรค์ต้องการสื่อสารผ่านการแสดง[cite: 38]

บทละคร ตัวละคร ผู้แสดง ผู้ชม ตลอดจนองค์ประกอบด้านเครื่องแต่งกาย แสง สี เสียง ฉาก อุปกรณ์ และสถานที่แสดงที่มีอิทธิพลต่อการสื่อความหมายของการละคร ฝึกวิเคราะห์การแสดงและประยุกต์แนวคิดจากละครตะวันตกในการสร้างสรรค์ละครสั้น พร้อมทั้งตระหนักถึงคุณค่าของศิลปะการละครในฐานะมรดกทางวัฒนธรรมและเครื่องมือในการสะท้อนสังคมร่วมสมัย[cite: 38]

จุดประสงค์การเรียนรู้

1. อธิบายความหมาย ความสำคัญ และพัฒนาการของละครตะวันตกได้[cite: 39]
2. อธิบายลักษณะสำคัญของละครโศกนาฏกรรม ละครสุขนาฏกรรม ละครแนวเหมือนจริง และละครแนวไม่เหมือนจริงได้[cite: 39]
3. อธิบายองค์ประกอบพื้นฐานของละครตะวันตก ได้แก่ บทละคร ตัวละคร ผู้แสดง และผู้ชมได้[cite: 39]
4. อภิปรายบทบาทและผลงานของบุคคลสำคัญที่มีอิทธิพลต่อพัฒนาการของละครตะวันตกได้[cite: 39]
5. วิเคราะห์แก่นแนวคิด สาระสำคัญ และคุณค่าที่ปรากฏในละครตะวันตกได้[cite: 39]
6. วิเคราะห์อิทธิพลของเครื่องแต่งกาย แสง สี เสียง ฉาก อุปกรณ์ และสถานที่แสดงที่มีผลต่อการสื่อความหมายของละครได้[cite: 39]
7. วิเคราะห์ลักษณะตัวละคร ท่าทาง และการเคลื่อนไหวในการแสดงละครตะวันตกได้[cite: 39]
8. ประยุกต์ใช้ท่าทางและการเคลื่อนไหวจากชีวิตประจำวันในการสร้างสรรค์บทบาททางการละครได้[cite: 39]
9. สร้างสรรค์ละครสั้นจากแนวคิดหรือสถานการณ์ที่กำหนดได้[cite: 39]
10. เห็นคุณค่าและความสำคัญของศิลปะการละครในฐานะมรดกทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ[cite: 39]

สมรรถนะของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21

• 1. ด้านความคิดสร้างสรรค์[cite: 40]
• 2. ความสามารถในการคิด[cite: 40]
• 3. ความสามารถในการใช้เทคโนโลยี[cite: 40]
• 4. ทักษะด้านการสื่อสาร[cite: 40]