มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด

DANCEDL · หน่วยการเรียนรู้ที่ 8

รูปแบบและการแสดงนาฏศิลป์สากล

เนื้อหาในหน่วยการเรียนรู้

บทที่ 8.1 ความหมาย ความสำคัญ และพัฒนาการของนาฏศิลป์สากล

บทที่ 8.2 องค์ประกอบพื้นฐานของนาฏศิลป์สากล

บทที่ 8.3 บัลเลต์

บทที่ 8.4 นาฏศิลป์สมัยใหม่

บทที่ 8.5 นาฏศิลป์แจ๊ส

บทที่ 8.6 นาฏศิลป์ร่วมสมัย

บทที่ 8.7 นาฏศิลป์สากลในปัจจุบัน

มาตรฐานการเรียนรู้

มาตรฐาน ศ 3.1 เข้าใจและแสดงออกทางนาฏศิลป์อย่างสร้างสรรค์ วิเคราะห์ วิพากษ์วิจารณ์คุณค่านาฏศิลป์ ถ่ายทอดความรู้สึก ความคิดอย่างอิสระ ชื่นชม และประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน

มาตรฐาน ศ 3.2 เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างนาฏศิลป์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม เห็นคุณค่าของนาฏศิลป์ที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น ภูมิปัญญาไทยและสากล

ตัวชี้วัดระหว่างทาง

ศ 3.2 ม.4-6/1 เปรียบเทียบการนำการแสดงไปใช้ในโอกาสต่าง ๆ

ศ 3.1 ม.4-6/4 วิจารณ์การแสดงตามหลักนาฏศิลป์และการละคร

ตัวชี้วัดปลายทาง

ศ 3.1 ม.4-6/5 วิเคราะห์แก่นของการแสดงนาฏศิลป์และการละครที่ต้องการสื่อความหมายในการแสดง

ศ 3.1 ม.4-6/6 บรรยายและวิเคราะห์อิทธิพลของเครื่องแต่งกาย แสง สี เสียง ฉาก อุปกรณ์ และสถานที่ที่มีผลต่อการแสดง

ศ 3.2 ม.4-6/4 นำเสนอแนวคิดในการอนุรักษ์นาฏศิลป์ไทย

สาระการเรียนรู้

ผู้เรียนศึกษาและทำความเข้าใจความหมาย ความสำคัญ และพัฒนาการของนาฏศิลป์สากลในฐานะศิลปะแห่งการเคลื่อนไหวที่มีรากฐานจากโลกตะวันตกและมีอิทธิพลต่อวงการศิลปะการแสดงในระดับนานาชาติ ศึกษาองค์ประกอบพื้นฐานของนาฏศิลป์สากล ได้แก่ ร่างกายและการเคลื่อนไหว เวลาและจังหวะ พื้นที่ในการแสดง และพลังหรือคุณภาพของการเคลื่อนไหว อันเป็นพื้นฐานสำคัญของการสร้างสรรค์และการวิเคราะห์การแสดง

ผู้เรียนศึกษาลักษณะสำคัญ ประวัติความเป็นมา แนวคิด และพัฒนาการของรูปแบบนาฏศิลป์สากลที่สำคัญ ได้แก่ บัลเลต์ (Ballet) นาฏศิลป์สมัยใหม่ (Modern Dance) นาฏศิลป์แจ๊ส (Jazz Dance) และนาฏศิลป์ร่วมสมัย (Contemporary Dance) ตลอดจนวิเคราะห์ความแตกต่างของแนวคิด รูปแบบการเคลื่อนไหว และบริบททางสังคมวัฒนธรรมที่ส่งผลต่อการพัฒนาของนาฏศิลป์แต่ละแขนง

นอกจากนี้ ผู้เรียนจะได้ศึกษาบทบาทขององค์ประกอบการแสดง เช่น เครื่องแต่งกาย แสง สี เสียง ฉาก อุปกรณ์ และสถานที่แสดง ที่มีอิทธิพลต่อการสื่อความหมายและคุณค่าทางสุนทรียภาพของการแสดง รวมทั้งตระหนักถึงความสำคัญของการอนุรักษ์ การพัฒนา และการศึกษานาฏศิลป์สากลในโลกปัจจุบัน สามารถเปรียบเทียบคุณค่าทางวัฒนธรรม วิเคราะห์ความหมายของการแสดง และประยุกต์ใช้ความรู้ในการชื่นชม วิจารณ์ และเรียนรู้ศิลปะการแสดงอย่างมีวิจารณญาณ

จุดประสงค์การเรียนรู้

อธิบายความหมาย ความสำคัญ พัฒนาการ และองค์ประกอบพื้นฐานของนาฏศิลป์สากลได้
อธิบายประวัติความเป็นมา แนวคิด และลักษณะสำคัญของบัลเลต์ นาฏศิลป์สมัยใหม่ นาฏศิลป์แจ๊ส และนาฏศิลป์ร่วมสมัยได้
เปรียบเทียบลักษณะเด่น รูปแบบ และบทบาทของนาฏศิลป์สากลแต่ละประเภทได้
วิเคราะห์แก่นความคิด ความหมาย คุณค่า และองค์ประกอบของการแสดงนาฏศิลป์สากลได้
วิเคราะห์อิทธิพลของเครื่องแต่งกาย แสง สี เสียง ฉาก อุปกรณ์ และสถานที่ที่มีผลต่อการแสดงนาฏศิลป์สากลได้
วิจารณ์และประเมินคุณค่าการแสดงนาฏศิลป์สากลโดยใช้หลักนาฏศิลป์และหลักสุนทรียศาสตร์ได้
เห็นคุณค่าและความสำคัญของนาฏศิลป์สากล เคารพความหลากหลายทางวัฒนธรรม และตระหนักถึงการอนุรักษ์ พัฒนา และสืบทอดนาฏศิลป์ในสังคมร่วมสมัย

ตารางความสอดคล้องมาตรฐาน ตัวชี้วัด และจุดประสงค์การเรียนรู้

มาตรฐาน	ตัวชี้วัด	ด้านการเรียนรู้	จุดประสงค์การเรียนรู้
ศ 3.1	ระหว่างทาง: ศ 3.1 ม.4-6/4 วิจารณ์การแสดงตามหลักนาฏศิลป์และการละคร	K (ความรู้) P (การวิจารณ์)	K1. ความหมาย ความสำคัญ พัฒนาการ และองค์ประกอบพื้นฐาน K2. ประวัติ แนวคิด และลักษณะสำคัญของนาฏศิลป์สากล P6. วิจารณ์และประเมินคุณค่าการแสดง
ศ 3.2	ระหว่างทาง: ศ 3.2 ม.4-6/1 เปรียบเทียบการนำการแสดงไปใช้ในโอกาสต่าง ๆ	P (การเปรียบเทียบ)	P3. เปรียบเทียบลักษณะเด่น รูปแบบ และบทบาทของนาฏศิลป์สากลแต่ละประเภท
ศ 3.1	ปลายทาง: ศ 3.1 ม.4-6/5 วิเคราะห์แก่นของการแสดงที่ต้องการสื่อความหมาย	P (การวิเคราะห์)	P4. วิเคราะห์แก่นความคิด ความหมาย คุณค่า และองค์ประกอบของการแสดง
ศ 3.1	ปลายทาง: ศ 3.1 ม.4-6/6 วิเคราะห์อิทธิพลขององค์ประกอบการแสดง	P (การวิเคราะห์)	P5. วิเคราะห์อิทธิพลของเครื่องแต่งกาย แสง สี เสียง ฉาก อุปกรณ์ และสถานที่
ศ 3.2	ปลายทาง: ศ 3.2 ม.4-6/4 นำเสนอแนวคิดในการอนุรักษ์นาฏศิลป์ไทย	A (เจตคติ)	A7. เห็นคุณค่า เคารพความหลากหลาย และตระหนักถึงการอนุรักษ์ พัฒนา และสืบทอดนาฏศิลป์

สมรรถนะของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21

1. ด้านความคิดสร้างสรรค์

2. ความสามารถในการคิด

3. ความสามารถในการใช้เทคโนโลยี

4. ทักษะด้านการสื่อสาร

← กลับหน้าบทเรียน

หน่วยการเรียนรู้ที่ 8