ตัวชี้วัดระหว่างทาง
ศ 3.1 ม.4-6/1 มีทักษะในการแสดงหลากหลายรูปแบบ
ศ 3.1 ม.4-6/8 วิเคราะห์ท่าทางและการเคลื่อนไหวของผู้คนในชีวิตประจำวัน และนำมาประยุกต์ใช้ในการแสดง
ศ 3.2 ม.4-6/1 เปรียบเทียบการนำการแสดงไปใช้ในโอกาสต่าง ๆ
หน่วยการเรียนรู้ที่ 3
👤 มีผู้เรียนแล้ว 6 คน
อาจารย์ผู้สอนหน่วยการเรียนรู้ที่ 3
ผศ.ดร.ขวัญใจ คงถาวร
ผศ.ดร.สุรีรัตน์ จีนพงษ์มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด
DANCEDL · หน่วยการเรียนรู้ที่ 3
นาฏศิลป์ไทย ระบำมาตรฐานและระบำเบ็ดเตล็ด
เนื้อหาในหน่วยการเรียนรู้
บทที่ 3.1 ระบำมาตรฐาน
บทที่ 3.2 ระบำเบ็ดเตล็ด
บทที่ 3.2 เปรียบเทียบระบำมาตรฐานและระบำเบ็ดเตล็ด
บทที่ 3.3 องค์ประกอบการแสดง
บทที่ 3.4 นาฏยศัพท์และภาษาท่า
มาตรฐานการเรียนรู้
มาตรฐาน ศ 3.1 เข้าใจและแสดงออกทางนาฏศิลป์อย่างสร้างสรรค์ วิเคราะห์ วิพากษ์วิจารณ์คุณค่านาฏศิลป์ ถ่ายทอดความรู้สึก ความคิดอย่างอิสระ ชื่นชม และประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน
มาตรฐาน ศ 3.2 เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างนาฏศิลป์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม เห็นคุณค่าของนาฏศิลป์ที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น ภูมิปัญญาไทยและสากล
ตัวชี้วัดปลายทาง
ศ 3.1 ม.4-6/5 วิเคราะห์แก่นของการแสดงนาฏศิลป์และการละครที่ต้องการสื่อความหมายในการแสดง
ศ 3.2 ม.4-6/4 นำเสนอแนวคิดในการอนุรักษ์นาฏศิลป์ไทย
สาระการเรียนรู้
ระบำของนาฏศิลป์ไทยเป็นศิลปะการแสดงที่สะท้อนภูมิปัญญา ความคิดสร้างสรรค์ และอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชาติ แบ่งเป็นระบำมาตรฐาน ซึ่งมีแบบแผนชัดเจนทั้งด้านท่ารำ ดนตรี เครื่องแต่งกาย และรูปแบบการแสดงตามขนบของนาฏศิลป์ไทย และระบำเบ็ดเตล็ด ซึ่งสร้างสรรค์ขึ้นจากแนวคิดที่หลากหลาย สามารถประยุกต์ให้สอดคล้องกับวิถีชีวิต วัฒนธรรม ประเพณี และบริบทของสังคมแต่ละยุคสมัย
องค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ ผู้แสดง ท่ารำ ดนตรี เพลง เครื่องแต่งกาย อุปกรณ์ และการจัดการแสดง รวมถึงการใช้นาฏยศัพท์และภาษาท่านาฏศิลป์ไทย ซึ่งเป็นพื้นฐานในการฝึกปฏิบัติ สื่อความหมาย และแสดงอารมณ์ของตัวละครได้อย่างถูกต้อง นำไปสู่การแสดงที่มีประสิทธิภาพ พร้อมตระหนักถึงคุณค่า อนุรักษ์ และสืบสานมรดกทางวัฒนธรรมนาฏศิลป์ไทย
จุดประสงค์การเรียนรู้
- อธิบายความเป็นมา ลักษณะ รูปแบบ องค์ประกอบ และคุณค่าของระบำมาตรฐานและระบำเบ็ดเตล็ดได้
- วิเคราะห์และเปรียบเทียบความเหมือนและความแตกต่างระหว่างระบำมาตรฐานและระบำเบ็ดเตล็ดในด้านรูปแบบและองค์ประกอบการแสดงได้
- อธิบายความหมาย หลักการ และการใช้นาฏยศัพท์และภาษาท่านาฏศิลป์ไทยในการสื่อความหมาย อารมณ์ และเรื่องราวได้
- ปฏิบัตินาฏยศัพท์และภาษาท่าได้ถูกต้องตามหลักนาฏศิลป์ไทย
- เลือกใช้รูปแบบระบำให้เหมาะสมกับโอกาสและลักษณะของงานได้
- เห็นคุณค่า ภาคภูมิใจ และมีจิตสำนึกในการอนุรักษ์และสืบสานนาฏศิลป์ไทยในฐานะมรดกทางวัฒนธรรมของชาติได้
ตารางความสอดคล้องมาตรฐาน ตัวชี้วัด และจุดประสงค์การเรียนรู้
| มาตรฐาน | ตัวชี้วัด | ด้านการเรียนรู้ | จุดประสงค์การเรียนรู้ |
|---|---|---|---|
| ศ 3.1 | ระหว่างทาง: ศ 3.1 ม.4-6/1 มีทักษะในการแสดงหลากหลายรูปแบบ | K (ความรู้) P (ทักษะปฏิบัติ) | K1. อธิบายความเป็นมา ลักษณะ รูปแบบ องค์ประกอบ และคุณค่าได้ P2. วิเคราะห์และเปรียบเทียบระบำทั้งสองประเภทได้ P4. ปฏิบัตินาฏยศัพท์และภาษาท่าได้ถูกต้อง |
| ศ 3.1 | ระหว่างทาง: ศ 3.1 ม.4-6/8 วิเคราะห์ท่าทางและการเคลื่อนไหวในชีวิตประจำวัน และนำมาประยุกต์ใช้ในการแสดง | K (ความรู้) P (ทักษะปฏิบัติ) | K3. อธิบายความหมาย หลักการ และการใช้นาฏยศัพท์และภาษาท่าได้ P4. ปฏิบัตินาฏยศัพท์และภาษาท่าได้ถูกต้อง |
| ศ 3.1 | ปลายทาง: ศ 3.1 ม.4-6/5 วิเคราะห์แก่นของการแสดงที่ต้องการสื่อความหมาย | K (ความรู้) P (การวิเคราะห์) | K1. อธิบายลักษณะและคุณค่าของระบำได้ K3. อธิบายการใช้นาฏยศัพท์และภาษาท่าได้ P2. วิเคราะห์และเปรียบเทียบระบำทั้งสองประเภทได้ |
| ศ 3.2 | ระหว่างทาง: ศ 3.2 ม.4-6/1 เปรียบเทียบการนำการแสดงไปใช้ในโอกาสต่าง ๆ | P (การวิเคราะห์ เปรียบเทียบ และเลือกใช้) | P2. วิเคราะห์และเปรียบเทียบระบำทั้งสองประเภทได้ P5. เลือกใช้รูปแบบระบำให้เหมาะสมกับโอกาสและงานได้ |
| ศ 3.2 | ปลายทาง: ศ 3.2 ม.4-6/4 นำเสนอแนวคิดในการอนุรักษ์นาฏศิลป์ไทย | A (เจตคติ) | A6. เห็นคุณค่า ภาคภูมิใจ และมีจิตสำนึกในการอนุรักษ์และสืบสานนาฏศิลป์ไทยในฐานะมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ |
สมรรถนะในศตวรรษที่ 21
1. ด้านความคิดสร้างสรรค์
2. ความสามารถในการคิด
3. ความสามารถในการใช้เทคโนโลยี
4. ทักษะด้านการสื่อสาร